نامه برا روز مادر

مادر ای روشنایی بخش زندگی! تابیدنت از خورشید و ماه هم پر نورتر است. آری! مادر مظهر حیات است؛ تیشه بر ریشه حیات نزنید، چرا که مادر بنیان جامعه است و بدون وجودش هر جمعی سوت و کور است. حال که چنین است، پس ای آفتاب روشنایی بخش! بتاب که تمامی مخلوقات از پرتوی نورت بهره‌مند شود. مادر همچون ستاره‌ای دنباله دار در آسمان تیره و تار است! او عشق، محبت، فداکاری را به دنبال خود می‌کشد. اگر تو بتابی، کل هستی از تو روشنایی گیرد و راه درست زندگی بر همه هویدا می‌شود. بتاب که منشاء نوری و شب‌های تیره و اندوه با وجود مهربانت غرق زیبایی می‌شود. مادر ای شکوفه‌ی عطر یاس! با حضورت پاییز و زمستان رخت می‌بندد و از این‌جا می‌رود. همچون نسیمی هستی که گل‌ها از بوی تو خوش بو می‌شوند. به لطف وجودت، طبیعت لباس سبزرنگ و گل دار خود را می‌پوشد و پروانه‌ها در باغ گل پرواز می‌کنند. مادر ای اقیانوس بی انتهای احساس! کدام ساحل است که می‌تواند محبت تو را در خود جای دهد؟ کدام دریاها می‌توانند محبت سرشارت را در خود جای دهند؟ مگر نه این است که دریا دریاست چون رخسار نازنین تو بر آن لبخند می‌زند؟ مگر نه این است که دریا باشکوه است چون عظمت تو در آن نهفته است؟ به راستی که هر دریایی تسلیم عظمت مهر و محبت توست. اگر این چنین نباشد، شور آبی بی ارزش است که قدرت سیراب کردن تشنگان عشق و محبت را ندارد. تنها وجود توست که به آن معنا بخشیده است. مادر ای زیباترین نقاشی خداوند! به راستی که خداوند زیباتر از تو را نیافریده! سمبلی از عشق و عاطفه هستی. مادرم، قلبت گنجینه‌ای از مهر بی‌کران است. نامت یادآور دوران خوش کودکی است و آغوشت ماءمن روزهای سخت زندگی. آری مادر هدیه‌ای از سوی خداست که باید بر دست‌هایش بوسه زد.

دل نوشته روز مادر برای تقدیر از زحماتش به سلامتی مادر عزیزم که مرا بی منت و بی هیچ چشم داشتی بزرگ کرد. بی منت به من مهر ورزید. بی منت جوانی‌اش را به پایم ریخت. بی منت بی خوابی کشید تا من آرام سر به بالین بگذارم. بی منت محبتش را به من تقدیم کرد. بی منت آرزوهایش را فدای خوشبختی‌ام کرد. بی منت مونس و همدم من بود. من هم بی منت از تو تشکر می‌کنم و قدردان زحماتت هستم، روزت مبارک مادر ماهم.

چرا همه زدن تو کار مادر